ककनी–१ मा घण्टी बजाउन १७ वर्षे युवाको संघर्ष : बिराज बलामीको निरन्तर प्रयासले बनेको माहोल
नुवाकोट, ककनी।
कुनै चुनावी जित केवल मतपेटिकामा खसेका मतले मात्रै तय हुँदैन। त्यसको पछाडि वर्षौँदेखि तयार हुँदै आएको वातावरण, विचार र संघर्ष पनि लुकेको हुन्छ। नुवाकोट क्षेत्र नम्बर १ अन्तर्गत ककनी गाउँपालिका–१ को कागती गाउँमा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको आज देखिएको उत्साह र जितको माहोल पनि त्यही दीर्घ प्रयासको परिणाम हो।
लामो समयसम्म कागती गाउँमा नयाँ शक्ति वा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको विचार प्रवेश गर्न कठिन मानिन्थ्यो। पुराना दलहरूको प्रभाव बलियो थियो, र नयाँ सोचको चर्चा गर्नेसम्मलाई धेरैले शंका र आलोचनाको नजरले हेर्थे। तर यही परिस्थितिमा “मत बदल्नुपर्छ, सोच बदल्नुपर्छ” भन्ने आवाज उठाउनेमध्ये एक थिए १७ वर्षका युवा बिराज बलामी।
सानै उमेरका कारण धेरैले उनको आवाजलाई सुरुमा गम्भीरतापूर्वक लिएनन्। तर उनले हार मानेनन्। गाउँका युवाहरूसँग छलफल गर्दै, सामाजिक सञ्जालमार्फत नयाँ राजनीतिक सोचको कुरा उठाउँदै र पुरानो राजनीतिक शैलीप्रति प्रश्न गर्दै उनले बिस्तारै एउटा वैचारिक बहस सुरु गरे।
बिराज बलामीले ठूलो पद, शक्ति वा संसाधनको सहारा लिएर राजनीति गरेका होइनन्। उनी केवल परिवर्तनको पक्षमा बोल्ने एक युवा थिए। तर कहिलेकाहीँ परिवर्तनको सुरुवात यस्तै सानो आवाजबाट हुन्छ—जसले बिस्तारै ठूलो बहसको रूप लिन्छ।
कागती गाउँमा पहिले ‘रास्वपा’ भन्ने नाम नै धेरैका लागि अपरिचित थियो। तर समयसँगै युवाहरूबीच नयाँ विकल्पको चर्चा बढ्दै गयो। सामाजिक सञ्जालदेखि गाउँको चौतारोसम्म “अब मत बदल्नुपर्छ” भन्ने आवाज सुनिन थाल्यो। यही वातावरण निर्माणमा बिराज बलामी जस्ता युवाको निरन्तर सक्रियता महत्वपूर्ण कारक बनेको स्थानीयहरू बताउँछन्।
यसपटकको निर्वाचनमा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका उम्मेदवार डा. विक्रम तिमिल्सिनाको जितलाई केवल चुनावी रणनीति मात्र मान्न सकिँदैन। त्यो जितको आधार गाउँगाउँमा तयार भएको परिवर्तनको चाहना हो, जसको बीउ वर्षौँअघि केही युवाले रोपेका थिए—जसमध्ये अग्रपंक्तिमा देखिएका थिए १७ वर्षका बिराज बलामी।
राजनीतिक परिवर्तन सधैं ठूला नेताले मात्रै ल्याउँदैनन्। कहिलेकाहीँ गाउँको एउटा किशोर वा युवा, जसले निरन्तर एउटै कुरा दोहोर्याइरहन्छ—“अब परिवर्तन चाहिन्छ”—त्यही आवाजले समयसँगै जनमत बदलिदिन्छ।
आज कागती गाउँमा राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीको समर्थनमा खुलेर बोल्ने युवाहरूले यो परिवर्तनको सुरुवात कहाँबाट भयो भन्ने कुरा पनि सम्झनु जरुरी छ। किनभने विचारको बीउ रोप्नेहरूलाई इतिहासले प्रायः ढिलो सम्झन्छ।
ककनी–१ मा देखिएको नयाँ राजनीतिक धारले यही सन्देश दिन्छ—परिवर्तनको यात्रा सानो आवाजबाट सुरु हुन्छ। र कहिलेकाहीँ १७ वर्षे युवाको पहलले पनि गाउँको राजनीतिक दिशा बदल्न सक्छ।
