काठमाडौँ–७ मा बिमला लामाको कडा समर्थन: दक्षिण कोरियाबाट फर्किएकी उद्यमी प्रत्यक्ष चुनावी मैदानमा

दक्षिण कोरियामा श्रम गरेर स्वदेश फर्किएकी एक महिलाले अहिले उद्यमशीलता र सामाजिक सक्रियतामार्फत राजनीतिक यात्रासमेत प्रारम्भ गरेकी छन्। आत्मनिर्भर बन्ने दृढ अठोटका साथ वैदेशिक रोजगारीमा गएकी उनी अहिले काठमाडौं क्षेत्र नम्बर ७ बाट प्रत्यक्ष निर्वाचनमा उम्मेदवार बनेकी छन्।

बाल्यकालदेखि नै अध्ययनमा ध्यान दिन प्रेरित भएकी उनी घरकी कान्छी सन्तान हुन्। काठमाडौंस्थित एक ट्राभल एजेन्सीमा काम गर्दागर्दै उनले आफ्नै व्यवसाय गर्ने सपना देखिन्। तर पूँजी अभाव थियो। पारिवारिक दबाब र सम्भावित विवाहको चिन्ताले गर्दा उनले घरपरिवारलाई जानकारी नदिई कोरियाली भाषा अध्ययन सुरु गरिन्।

महिलाका लागि सुरक्षित र कानुनी संरक्षण सुदृढ रहेको विश्वासका आधारमा उनले दक्षिण कोरिया रोजिन्। रोजगारी अनुमति प्रणालीअन्तर्गत पहिलो समूहमा छनोट भई उनी त्यहाँ पुगिन्। फूलका गाठी छाँट्ने, सफा गर्ने र वर्गीकरण गर्ने काम गर्दै उनले ओभरटाइमसहित मासिक करिब ६० हजार रुपैयाँ आम्दानी गरिन्। उनको उद्देश्य स्पष्ट थियो—पूँजी संकलन गरी एक दिन आफ्नै व्यवसाय सुरु गर्ने।

विदेश बसाइकै क्रममा उनले आफ्ना एक साथीलाई जीवनसाथीका रूपमा रोजिन्। नेपाल फर्किएपछि परम्परागत विधिअनुसार विवाह भयो। श्रीमान् पुनः वैदेशिक रोजगारीमा फर्किएपछि उनी नेपालमै बसिन्। दुई सन्तानको जिम्मेवारी सम्हाल्दै उनले उद्यमशील यात्राको थालनी गरिन्।

उनले ‘द बर्गर हाउस एण्ड क्रन्ची फ्राइड चिकेन’को एक शाखा सञ्चालन गर्ने अधिकार खरिद गरिन्। मध्यम मूल्य, स्वच्छ वातावरण र पारिवारिक माहोललाई प्राथमिकता दिँदै उनले व्यवसाय विस्तार गरिन्। कोरियामा सिकेको समय व्यवस्थापन, अनुशासन र श्रमप्रतिको सम्मानले व्यवसायलाई मजबुत आधार दियो। उनी आफैं भान्सादेखि नगद काउन्टरसम्म सक्रिय रहन्छिन्। “कुनै काम सानो हुँदैन” भन्ने मान्यता उनले व्यवहारमै उतारेकी छन्।

दक्षिण कोरियाली दूतावासले फर्किएका नेपाली श्रमिकहरूको अवस्थाबारे जानकारी संकलन गर्दा उनको कथा पुस्तकमा समावेश गरियो। त्यसपछि उनले फर्किएका महिलाहरूलाई संगठित गर्दै ‘दिदीबहिनी सञ्जाल’ स्थापना गरिन्, जुन हाल ‘संगी नेपाल’का रूपमा दर्ता भइसकेको छ। यो सञ्जालले विदेशबाट फर्किएका महिलाहरूलाई अनुभव आदानप्रदान र सशक्तिकरणको मञ्च प्रदान गर्दै आएको छ।

युवाहरू रोजगारीको खोजीमा संघर्ष गरिरहेको अवस्थालाई नजिकबाट अनुभूत गर्दै उनले आतिथ्य तालिम केन्द्र पनि सञ्चालन गरिन्। अध्ययन र रोजगारी सँगसँगै अघि बढाउन चाहने युवालाई व्यावहारिक सीप प्रदान गर्नु उनको लक्ष्य हो।

राजनीतिमा प्रवेश गर्ने सोच प्रारम्भमा थिएन। तर छिमेकमा खानेपानी र ढल निकासको समस्या समाधान गर्न गरेको पहलले उनलाई सार्वजनिक सेवाको महत्व बुझायो। “राजनीति पद होइन, सेवा हो,” उनी भन्छिन्।

कुलमान घिसिङले नयाँ राजनीतिक दल गठन गर्ने घोषणा गरेपछि उनले सक्रिय रूपमा सहभागिता जनाइन् र उज्यालो नेपाल पार्टीमा आबद्ध भइन्। प्रारम्भमा स्वयंसेवक बन्ने चाहना राखे पनि अन्ततः प्रत्यक्ष निर्वाचनमा उम्मेदवार बनिन्।

काठमाडौं–७ मा २९ जना उम्मेदवारमध्ये उनी एक मात्र महिला हुन्। प्रचारका क्रममा आर्थिक स्रोतबारे प्रश्न उठ्ने गरे पनि उनी आदर्श, निष्ठा र सेवाभावलाई आफ्नो बल मान्छिन्। “महिला समानुपातिक सूचीमै सीमित हुनुपर्छ भन्ने सोच परिवर्तन गर्नुपर्छ,” उनको भनाइ छ। निर्णय प्रक्रियामा महिलाको सशक्त उपस्थिति आवश्यक रहेको उनी बताउँछिन्।

उनको चुनावी प्राथमिकता स्वास्थ्य, शिक्षा र रोजगारीमा केन्द्रित छ। “भोकालाई भोजन, अशिक्षितलाई शिक्षा र बिरामीलाई उपचार उपलब्ध गराउनु राज्यको दायित्व हो,” उनी स्पष्ट पार्छिन्। युवा स्व–रोजगार प्रवर्द्धन र मर्यादित रोजगारी सिर्जना उनको प्रमुख एजेन्डा हो।

राजधानीमै आधारभूत सेवाविहीन बस्ती देख्दा आफू भावुक र प्रेरित दुवै हुने बताउँदै उनी भन्छिन्, “सत्ता प्राप्ति अन्तिम लक्ष्य होइन, परिणाममुखी काम नै असली परीक्षा हो।”

दुई सन्तानकी आमा, सफल उद्यमी र अहिले राजनीतिमा सक्रिय उनी आफ्नो यात्रालाई सेवा र जिम्मेवारीको निरन्तरता मान्छिन्। “भविष्यका पुस्ताका लागि सुरक्षित, सम्मानित र अवसरयुक्त नेपाल निर्माण गर्नु मेरो लक्ष्य हो,” उनले भनिन्।